Kronika łgarzy czyli Rywingate

Wszem i wobec Adaś publicznie wzdycha,
przyszedł Lew Rywin do Adama Michnika,
po roku połowie, gdyż jak sam wyliczył
taki "Gaduły Wyrodnej" był cykl wydawniczy.
Ryknął Lew, w grupie trzymam władzę,
zatem drogi Adasiu dobrze ci radzę;
bierz Polsat do swego koncernu medialnego,
a za 17 i pół miliona powiem ci dlaczego
jest ta propozycja nie do odrzucenia.
Władza u steru właśnie opcję zmienia,
bo w demokracji jedynie ten skuteczny,
kto posiada legion gęb walecznych.
A przecież referendum poważne nas czeka,
nie wolno zatem z propagandą zwlekać,
a te kilka milionów baksów bez Vat-u
nagrodą za to, że będę prezesem Polsatu,
połówkę zaś przeznaczam, bo takie życie,
na pomyślnej transakcji tradycyjnie opicie.

Adaś jak prawdziwy dżentelmen z pradziada,
na taśmie cicho zapisał co Lew nagadał
i piętro wyżej stanął u pani prezes Agory,
do konsultacji na wyższym szczeblu skory,
sojusze Lwa z zajączkiem czy zachodu warte
czy też postawić wielką kasę na jedną kartę...
Wyznaję Adasiu, że dusza szefowej rozdarta,
bo ta grupa Lwa to może być przegrana karta,
ale kopnij się Waść do naszego prezydenta,
u źródła sprawdź, skąd ta propozycja dęta,
kto teraz trzyma władzę, jak on sam ma się
tylko nie pofolguj zanadto w szabasie.

Nazajutrz Adasiowi ścierpła przebiegła mina,
gdy usłyszał, że pan prezydent gładko się odcina
od wszystkiego i wysyła go do przyjaciela Leszka,
któren w najwyższym urzędzie po sąsiedzku mieszka.
W kancelarii trwały ministerialne przetasowania,
nie mieli zatem wiele do zakomunikowania,
poza tym, że przez Lwa przedłożona sprawa
to tylko niewinna salonowych elit zabawa.
I tu Adasia trafił szlag koncertowo,
iż tort medialny próbują dzielić na nowo
bez jego udziału, gdy on w roli pielgrzyma
poza grupą, która insygnia władzy trzyma.

Z afrontem zderzony wstrzymał oddech, poruszył ziemię
obiecując Agorze, ja to ku-lewskie plemię przetrzebię
bo zaczynał oswajać się z natrętną myślą pomału,
że jako zając przeznaczony był do odstrzału,
na polach zmiennych sojuszy i propagandy wrzasku,
gdyby potulnie nie pokicał na władzy chudym pasku.
Artykuł skrobnął, opowiadając składnie kto tu bryka,
gdy przyszedł Lew Rywin do Adama Michnika,
i czekał kiedy nad aeropagiem zapłonie atmosfera gorąca,
lecz nie dostanie żaden myśliwy żywcem zająca.

Sejmowy zwierzyniec łapiąc to kukułcze jajo,
począł montować dostojną spec-Komisję pomału,
gdyż według wzoru zaocenicznego Wielkiego Brata,
do kieszeni posłów trafi dodatkiem niezła zapłata,
a przy okazji podpytywania niby to racje są czyje,
wydziwiać do znudzenia, aż sprawa się rozmyje,
bo nikt lepszych sprawiedliwości dowodów nie złoży,
niż przedstawiciel władzy, gdy aferę umorzy.

                         * * *

Drogi wyborco, jeśli powyższe słowa cię śmieszą
pamiętaj, że wilcy swego króla nie powieszą,
choć będą od niego dla zachowania pozorów stronić,
wszak demokracja jest po to, by hieny przy władzy wybronić.